Een landschap waar de zee nog altijd vrij spel heeft

Aan de kust bij Nieuwvliet ligt de Verdronken Zwarte Polder, een van de meest veelzijdige natuurgebieden van Zeeuws-Vlaanderen. Schorren, slikken, duinen, strand en kreken gaan hier naadloos in elkaar over. Door de open verbinding met de Westerschelde stroomt het zeewater nog altijd het gebied binnen, waardoor een dynamisch landschap ontstaat dat voortdurend verandert onder invloed van eb en vloed.

Flora & Fauna

De overgangen van zout naar zoet en van zand naar klei zorgen voor een grote variatie aan planten en dieren. In de duinen groeien onder meer duindoorn, meidoorn en blauwe zeedistel, terwijl op de schorren zoutminnende planten zoals lamsoor en zeekraal voorkomen. Ook vogelliefhebbers komen hier volop aan hun trekken. Tureluurs, bontbekplevieren, scholeksters en bergeenden broeden in het gebied en met wat geluk spot je zeldzame soorten als de graszanger of grauwe gors.

Bijzonder aan dit gebied

De Verdronken Zwarte Polder dankt zijn naam aan de dijkdoorbraak van 1802, waarbij de in 1623 aangelegde Zwarte Polder door de zee werd overspoeld. Wat ooit een landbouwpolder was, is uitgegroeid tot een waardevol natuurgebied waar de invloed van de zee nog altijd zichtbaar is. Als onderdeel van het UNESCO Geopark Schelde Delta vormt de Verdronken Zwarte Polder een prachtig voorbeeld van hoe water, landschap en natuur elkaar blijvend vormgeven.